Watchstones i Regiony Atlasu – Jak to działało przed reworkiem?
Tresc: [
Witaj, Wygnańcze! Dzisiejszy Atlas Światów, z jego Kamieniami Pustki (Voidstones), może wydawać się skomplikowany. Ale wierz mi, to nic w porównaniu z systemem, który obowiązywał przez wiele lat – systemem opartym na regionach i kolorowych Kamieniach Stróżów (Watchstones). To była prawdziwa łamigłówka logistyczna. Jako weteran, który spędził niezliczone godziny na żonglowaniu tymi kamieniami, zabiorę cię w podróż do przeszłości.
Atlas Podzielony na Regiony
Przed reworkiem (w wersji 3.17), Atlas nie był jedną, wielką mapą. Był podzielony na 8 odrębnych regionów (np. Lex Proxima, Glennach Cairns). Każdy region miał własną „cytadelę”, w której znajdowały się cztery gniazda na Watchstony.
Początkowo wszystkie mapy na Atlasie były niskopoziomowe (białe). Aby odblokować mapy wyższych tierów (żółte i czerwone) w danym regionie, trzeba było umieścić w jego cytadeli Watchstony. Każdy umieszczony kamień podnosił poziom wszystkich map w tym regionie o kilka tierów.
Polowanie na Zdobywców i Watchstony
Watchstony nie były przedmiotami, które po prostu wypadały z potworów. Trzeba je było zdobyć od czterech głównych bossów endgame’u tamtych czasów – Zdobywców Atlasu (Conquerors):
- Baran, The Crusader (niebieski Watchstone)
- Veritania, The Redeemer (zielony Watchstone)
- Al-Hezmin, The Hunter (żółty Watchstone)
- Drox, The Warlord (czerwony Watchstone)
Proces był następujący: trzeba było „sprowokować” pojawienie się Zdobywcy w danym regionie, wykonując w nim mapy. Po kilku spotkaniach, Zdobywca przejmował kontrolę nad cytadelą regionu, a my mogliśmy otworzyć portal do jego areny i stoczyć z nim walkę. Nagrodą był jeden z jego kolorowych Watchstone’ów. W sumie do zebrania były 32 kamienie (po 8 z każdego koloru, jeden na każdy region).
Logistyczny Koszmar i Poziom Przebudzenia
System ten tworzył skomplikowaną łamigłówkę. Aby utrzymać wysoki poziom wszystkich map, trzeba było ciągle przenosić Watchstony między regionami. Chciałeś farmić konkretną mapę? Musiałeś tak umieścić kamienie, by tylko ta mapa (lub mapy z tego regionu) miała najwyższy tier. Było to nieintuicyjne i wymagało stałego zarządzania. Wielu graczy korzystało z zewnętrznych narzędzi, aby to ogarnąć.
Dodatkowo, liczba umieszczonych na Atlasie Watchstone’ów określała tzw. Awakening Level (Poziom Przebudzenia). Wyższy poziom dawał bonusy do ilości wypadających przedmiotów, ale też wzmacniał bossów map. Handel unikalnymi Watchstone’ami, które dawały potężne bonusy, kwitł na platformach takich jak MMOHANDEL.
Do Watchstone’ów można było również używać Sekstantów, aby dodać im tymczasowe modyfikatory, co jeszcze bardziej komplikowało strategię. Handel dobrze „zrolowanymi” Watchstone’ami był bardzo dochodowy, a ceny na MMOHANDEL potrafiły być zawrotne.
Podsumowanie: Dobra, ale Skomplikowana Przeszłość
System regionów i Watchstone’ów był ambitny i głęboki. Dawał graczom ogromną kontrolę nad Atlasem, ale jego złożoność była barierą dla wielu osób. Obecny system z czterema Voidstone’ami jest znacznie prostszy i bardziej przyjazny dla użytkownika, choć niektórzy weterani tęsknią za tamtą „łamigłówką”. To była era dla prawdziwych strategów Atlasu, a ci, którzy ją opanowali, zarabiali fortunę, często obracając cennymi kamieniami na rynkach w stylu MMOHANDEL. To ważna część historii gry, która pokazuje, jak bardzo Path of Exile ewoluowało.